Geçenlerde hiç tanımadığım bir insan benden para istedi. İlk önce şaşırdım çünkü hiç dilenecek bir tipe benzemiyordu. Sonra düşündüm, yeni trend bu mu acaba diye, çünkü bir ara okul önlüklü, formalı öğrenciler türemişti. Trafik ışıklarında veya kalabalık caddelerde, sonra bunun yeni para toplama taktiği olduğunu anladık. Çünkü tezgah açmış gibi günün her saati aynı yerde bu çocuklarımız durmaya başlamıştı. Okula gideni de görenimiz olmamıştır. Tereddütüm o yüzden idi, acaba yeni trend bu mu diye,Tam vazgeçecekken paylaşımın insan hayatında ne kadar önemli olduğunu, geleni boş çevirmememiz gerektiğini hatırladım.

– Ben size para yerine ihtiyaçlarınızı karşılasam ne dersiniz ?
– Bu çok utanç verici bir durum. Bunu nasıl isteyebilirim ki sizden
– Lütfen çekinmene gerek yok. Ne lazımsa beraber alalımmı ? Nasıl olsa zamanım da var.
Hem bende vakit geçirmiş olurum sizinle
– Bana sadece bebek bezi ve ıslak mendil lazım.
– E hadi o zaman ne duruyoruz gidelim.

Birlikte yakında bulunan bir süpermarkete gittik. Arkadaşım sadece ihtiyacı olan bebek bezini ve ıslak mendili aldı. Amacım daha fazla bir şeyler almasını sağlamaktı ama kişiliğini de çok fazla rencide etmek istemedim. Üzerine birkaç parça bir şeyler daha ekleyiverdik ve alış verişimizi tamamladık. Çıkışta elindeki paketlerden ötürü evine kadar bırakma teklifinde bulundum. Önce hayır dedi ama ısrarım neticesinde kabul etti.
Arkadaşım yaklaşık 4 aydır işsiz. Bundan 3 ay önce de bir kız çocuğu dünya ya gelmiş. Yaklaşık 10 dk süren seyahatimizde gözyaşlarını tutamadan bunları anlattı. Yokluğu ve sıkıntıyı yaşamamış bir insanın bu duyguları anlaması imkansızdır. Kendini benim karşımda ne kadar aciz de görse benim gözümde devleşmişti. Çünkü gurur denen egomuzu yenmek çok zordur ve bunu başarabilmişti.

O artık benim gözümde ailesi için savaş veren bir KAHRAMAN dı.

Bir daha karşılaşırmıyım bilemem ama bildiğim uzunca bir süre evimin güzergahını değiştireceğim olmasıdır. Çünkü beni ve aracı görmesi tekrar kendisinin acı hissetmesine neden olabileceğindendir. Allah yardımcısı olsun.
İş dönüyor dolaşıyor siyasete geliyor. Bu konularla ilgili yazı yazmama kararım hala devam ediyor. Fakat işsizliğin %11’i geçmiş olduğu bu dönemde insanlar evlerine ekmek götüremezken, devlet vatandaşının yeni doğmuş çocuğunun ihtiyaçlarını karşılayamazken, devlet kurumlarımızın ve başımızdaki yöneticilerimizin bu denli israf seviyelerinde paraları harcamaları ne kadar doğru olabilir ki ?

Her akşam televizyonlarda ve sokaklarda kullanılan sloganları bir göz atalım;

“Onlar konuşur …. Parti Yapar,
“Kişi Başı Gelir $30 bin”
“Bizime Yürü Türkiye” (Nereye)
“Asgari Ücret 5 bin TL”
“Hemşerim Sen de Gel” (Niye)
“Bizler Meclise” (Neden)

Yalanlarınızı bile bile sizlerden birini meclise göndereceğiz. Sonra bu vaatlerin hepsini unutacağız. Unutmasak bile bunların hiç birinin gerçekleşmeyeceğini bileceğiz. Birileri bu işlerden ötürü mutlu olacak, kimleri zengin, bazıları itibar sahibi olacaklar hatta sadece kendileri değil kraldan çok kralcı aileleri ve sülaleleri dahil. Vatandaş yine geçim sıkıntısı içinde yaşamaya, meclise gönderdiği vekiller ve akrabaları tarafından hor görülmeye devam edecek, kaybeden günün sonunda yine vatandaş olacak.

Sağlıklı, mutlu ve güzel günler dileklerimle …

Oktay ERDEM

oktay erdem

Written by oktay erdem

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir